Wat zijn de meest voorkomende materialen voor papieren bekers? Zijn ze geschikt voor contact met voedsel?

III. Certificering van voedselveilig materiaal voor papieren bekers

A. Definitie en normen voor materialen die geschikt zijn voor gebruik in de levensmiddelenindustrie.

Materialen van voedselkwaliteit zijn materialen die garanderen dat ze geen schadelijke stoffen afgeven bij contact met voedsel en dranken. Aan dergelijke materialen moet worden voldaan volgens bepaalde normen en voorschriften. Dit zorgt ervoor dat er geen negatieve gevolgen zijn voor de veiligheid en gezondheid van mensen.

De normen voor materialen die geschikt zijn voor gebruik in de levensmiddelenindustrie omvatten doorgaans de volgende aspecten:

1. Onoplosbare stoffen. Het oppervlak van het materiaal mag geen oplosbare of herhaaldelijk oplosbare stoffen bevatten en mag niet in levensmiddelen terechtkomen.

2. Zuurtegraad en alkaliteit. Het materiaal moet binnen een bepaald bereik van zuurtegraad en alkaliteit worden gehouden om te voorkomen dat de zuurtegraad en alkaliteit van het voedsel worden beïnvloed.

3. Zware metalen. Het gehalte aan zware metalen in het materiaal moet lager zijn dan de toegestane waarden van de Internationale Gezondheidsorganisatie (WHO) en de nationale normen voor voedselveiligheid.

4. Weekmakers. Indien weekmakers worden gebruikt, dient de dosering te voldoen aan de relevante wettelijke voorschriften en mogen zij geen schadelijke gevolgen hebben voor levensmiddelen.

B. Eisen voor verschillende materialen bij voedselveiligheidscertificering

De verschillende materialen vanpapieren bekersVoedselveiligheidscertificering vereist een reeks tests en analyses. Dit garandeert de veiligheid en gezondheid bij contact met voedsel. Het certificeringsproces zorgt ervoor dat de materialen die in papieren bekers worden gebruikt veilig en onschadelijk zijn en voldoen aan de normen en eisen voor contact met voedsel.

1. Certificeringsproces voor voedselveilig karton

Omdat karton een van de belangrijkste materialen is voor papieren bekers, is een voedselveiligheidscertificering vereist. Het certificeringsproces voor karton omvat doorgaans de volgende stappen:

a. Grondstoffentesten: Chemische samenstellingsanalyse van de kartongrondstoffen. Dit garandeert dat er geen schadelijke stoffen aanwezig zijn, zoals zware metalen, giftige stoffen, enz.

b. Fysieke prestatietests: Voer mechanische prestatietests uit op het karton. Denk hierbij aan treksterkte, waterbestendigheid, enz. Dit garandeert de stabiliteit en veiligheid van het karton tijdens gebruik.

c. Migratietest: Plaats karton in contact met gesimuleerd voedsel. Observeer of er binnen een bepaalde tijd stoffen in het voedsel migreren om de veiligheid van het materiaal te beoordelen.

d. Oliebestendigheidstest: Voer een coatingtest uit op karton. Dit garandeert dat de papieren beker een goede oliebestendigheid heeft.

e. Microbiologisch onderzoek: Voer een microbiologisch onderzoek uit op het karton. Dit garandeert dat er geen microbiële besmetting is, zoals bacteriën en schimmels.

2. Certificeringsproces voor voedselveilige PE-gecoate papieren

PE-gecoat papier, een veelgebruikt coatingmateriaal voor papieren bekers, vereist ook een voedselveiligheidscertificaat. Het certificeringsproces omvat de volgende hoofdstappen:

a. Materiaalsamenstellingstesten: Voer een chemische samenstellingsanalyse uit op de PE-coatingmaterialen. Dit garandeert dat ze geen schadelijke stoffen bevatten.

b. Migratietest: Plaats PE-gecoat papier gedurende een bepaalde tijd in contact met gesimuleerd voedsel. Dit dient om te controleren of er stoffen in het voedsel zijn gemigreerd.

c. Test op thermische stabiliteit: Simuleer de stabiliteit en veiligheid van PE-coatingmaterialen onder hoge temperatuursomstandigheden.

d. Voedselcontacttest: Breng PE-gecoat papier in contact met verschillende soorten voedsel. Dit dient om de geschiktheid en veiligheid ervan voor diverse voedingsmiddelen te beoordelen.

3. Certificeringsproces voor voedselveilige biologisch afbreekbare PLA-materialen

Biologisch afbreekbare PLA-materialen behoren tot de meest milieuvriendelijke materialen. Ook is een voedselveiligheidscertificering vereist. Het certificeringsproces omvat de volgende hoofdstappen:

a. Materiaalsamenstellingstesten: Voer een samenstellingsanalyse uit op PLA-materialen. Dit garandeert dat de gebruikte grondstoffen voldoen aan de eisen voor voedselveiligheid en geen schadelijke stoffen bevatten.

b. Test op afbraakprestaties: Simuleer de natuurlijke omgeving, test de afbraaksnelheid van PLA onder verschillende omstandigheden en de veiligheid van de afbraakproducten.

c. Migratietest: Plaats PLA-materialen gedurende een bepaalde tijd in contact met gesimuleerd voedsel. Hiermee kan worden gecontroleerd of er stoffen in het voedsel zijn gemigreerd.

d. Microbiologische testen: Voer microbiologische testen uit op PLA-materialen. Dit garandeert dat het materiaal vrij is van microbiële besmetting, zoals bacteriën en schimmels.